ATEX for Beginners

ATEX voor beginners

Laatst bijgewerkt: maart 2026 · Gebaseerd op IEC 60079 (editie 2020) en ATEX 2014/34/EU

Wat is ATEX?

ATEX is een reeks regels van de Europese Unie die bepalen hoe werkplekken en apparatuur moeten omgaan met het risico op explosies. De naam komt van het Franse "ATmosphères EXplosibles" — explosieve atmosferen.

In de praktijk beantwoordt ATEX twee vragen:

  1. Voor werkgevers: waar in uw faciliteit kan een explosie plaatsvinden en wat moet u daaraan doen?
  2. Voor fabrikanten van apparatuur: aan welke normen moet uw product voldoen voordat het voor gebruik op die locaties kan worden verkocht?

Als u werkzaam bent in de olie- en gasindustrie, de chemische industrie, de farmaceutische industrie, de voedselverwerkende industrie, de mijnbouw of een andere industrie die werkt met brandbare gassen, dampen of brandbaar stof, dan is ATEX op u van toepassing.

Waarom hebben we ATEX nodig?

Er zijn drie dingen nodig voor een explosie:

  1. Brandstof — Een brandbaar gas, damp, nevel of brandbaar stof
  2. Lucht — Zuurstof (overal aanwezig)
  3. Een ontstekingsbron — Een vonk, heet oppervlak, vlam of zelfs statische elektriciteit

Dit wordt de branddriehoek genoemd. Als deze drie elementen tegelijkertijd en op dezelfde plaats samenkomen, ontstaat er een explosie.

Veel industriële processen creëren onvermijdelijk brandbare atmosferen. Een raffinaderij verwerkt koolwaterstoffen. Een korenmolen genereert brandbaar stof. Een verfwinkel gebruikt vluchtige oplosmiddelen. Je kunt de brandstof niet elimineren en je kunt de lucht niet verwijderen. De focus ligt dus op het beheersen van ontstekingsbronnen en het beheren van plaatsen waar brandbare atmosferen kunnen ontstaan.

Dat is wat ATEX doet.

De twee ATEX-richtlijnen

Er zijn eigenlijk twee afzonderlijke ATEX-regels:

1. De apparatuurrichtlijn (2014/34/EU)

Deze richtlijn vertelt fabrikanten aan welke eisen apparatuur moet voldoen voordat deze mag worden verkocht voor gebruik in explosieve atmosferen. Apparatuur moet worden getest, gecertificeerd en voorzien van een CE-label. Dit is wat mensen meestal bedoelen als ze het hebben over "ATEX-certificering". Voor internationale markten, zie ook ATEX vs IECEx.

2. De werkplekrichtlijn (1999/92/EG)

Deze richtlijn vertelt werkgevers wat ze moeten doen om werknemers te beschermen. Ze moeten vaststellen waar explosieve atmosferen kunnen ontstaan, die gebieden in zones indelen, de juiste apparatuur voor elke zone selecteren en alles documenteren in een explosieveiligheidsdocument.

Beide richtlijnen werken samen. De fabrikant maakt veilige apparatuur; de werkgever plaatst deze op de juiste plaats.

→ Gedetailleerde gids voor de ATEX-richtlijn

Zones: het risico beoordelen

Niet elk deel van een faciliteit is even gevaarlijk. In sommige gebieden zijn altijd brandbare gassen aanwezig, in andere slechts zelden. ATEX gebruikt een zonesysteem om elk gebied te beoordelen op basis van de frequentie waarmee een explosieve atmosfeer voorkomt:

Voor gas, damp of nevel

Zone Hoe vaak? Gewone taal
Zone 0 Altijd of meestal Binnenin een brandstoftank, binnenin een chemische reactor
Zone 1 Soms, tijdens normaal gebruik In de buurt van pompafdichtingen, in de buurt van ontluchtingsopeningen, rond laadpunten
Zone 2 Zelden, en slechts kortstondig In de buurt van pijpflenzen, rond apparatuur die kan lekken als er iets kapot gaat

Voor brandbaar stof

Zone Hoe vaak? Gewone taal
Zone 20 Altijd of meestal Binnen silo's, binnen maalapparatuur
Zone 21 Soms, tijdens normaal bedrijf Rond zakkenvulstations, open transportbanden
Zone 22 Zelden en slechts kortstondig Gebieden waar stoflagen zich kunnen ophopen en verstoren

Hoe hoger het zonenummer, hoe lager het risico. Zone 0 is het gevaarlijkst; zone 2 is het minst gevaarlijk. Gebieden buiten alle zones worden "veilige gebieden" of "niet-gevaarlijke gebieden" genoemd.

→ Volledige gids voor zoneclassificatie

Apparatuurcategorieën: apparatuur afstemmen op zones

Elke zone vereist apparatuur die is gebouwd volgens een bepaald veiligheidsniveau. ATEX gebruikt categorieën om apparatuur te classificeren:

Apparatuurcategorie Kan worden gebruikt in Veiligheidsniveau
Categorie 1 Zone 0, 1 of 2 (gas) / Zone 20, 21 of 22 (stof) Zeer hoog — veilig, zelfs als twee dingen tegelijkertijd misgaan
Categorie 2 Zone 1 of 2 (gas) / Zone 21 of 22 (stof) Hoog — veilig, zelfs als er één ding misgaat
Categorie 3 Alleen zone 2 (gas) / Alleen zone 22 (stof) Normaal — veilig bij normaal gebruik

Eenvoudige regel: apparatuur van een hogere categorie kan altijd worden gebruikt in zones met een lager risico. Apparatuur van categorie 1 werkt overal. Apparatuur van categorie 3 werkt alleen in zone 2 (het gebied met het laagste risico).

→ Uitleg over beschermingsniveaus voor apparatuur

Beschermingsmethoden: hoe apparatuur veilig wordt gemaakt

Er zijn verschillende manieren om apparatuur veilig te maken voor explosieve atmosferen. Elke methode heeft een codeletter:

De meest voorkomende methoden

Code Naam Hoe het werkt (eenvoudig uitgelegd)
Ex d Vlamdicht (explosieveilig) Zware metalen behuizing die een interne explosie kan weerstaan en voorkomt dat de vlam naar buiten komt
Ex i Intrinsiek veilig Beperkt het elektrisch vermogen tot een zo laag niveau dat er geen vonk kan ontstaan die sterk genoeg is om iets te doen ontbranden
Ex e Verhoogde veiligheid Voorkomt dat er überhaupt vonken en boogontladingen ontstaan (geen bewegende contacten, extra vrije ruimte)
Ex p Drukregeling Houdt schone luchtdruk binnen de behuizing zodat er geen gas kan binnendringen
Ex m Inkapseling Sluit de gevaarlijke onderdelen af in stevige hars, zodat er niets kan ontsnappen
Ex t Bescherming door behuizing (stof) Stofdichte behuizing die brandbaar stof buiten houdt en de oppervlaktetemperatuur beperkt

Verschillende beschermingsmethoden zijn geschikt voor verschillende toepassingen. Zware motoren gebruiken Ex d. Gevoelige instrumenten gebruiken Ex i. Aansluitkasten gebruiken Ex e. Grote bedieningspanelen gebruiken Ex p.

→ Alle beschermingsmethoden in detail

→ Vergelijking tussen explosieveilig en intrinsiek veilig

Het label lezen

ATEX-apparatuur heeft een label (typeplaatje) met gecodeerde informatie. Zo ziet een typisch label eruit:

CE 0344
 ⚠  II 2 G Ex d IIC T4 Gb

Uitleg (zie hoe u een ATEX-typeplaat leest voor meer voorbeelden):

  • CE 0344 — EU-goedgekeurd, getest door certificeringsinstantie nummer 0344
  • — ATEX-symbool (zeshoek)
  • II — Groep II (oppervlakte-industrieën, geen mijnbouw)
  • 2 — Categorie 2 (geschikt voor zone 1)
  • G — Voor gasatmosferen
  • Ex d — Beschermingsmethode: vlambestendige behuizing
  • IIC — Geschikt voor alle gasgroepen (inclusief waterstof)
  • T4 — Maximale oppervlaktetemperatuur: 135 °C
  • Gb — Beschermingsniveau van apparatuur: geschikt voor zone 1

→ Volledige handleiding voor het lezen van typeplaatjes met meer voorbeelden

Gasgroepen: welke gassen?

Verschillende gassen ontbranden bij verschillende energieniveaus. Apparatuur is geclassificeerd voor specifieke gasgroepen:

Groep Veelvoorkomende gassen Gevareniveau
IIA Propaan, methaan, butaan, ammoniak Het gemakkelijkst te beschermen tegen
IIB Ethyleen, sommige oplosmiddelen Gemiddeld
IIC Waterstof, acetyleen Meest veeleisend (ontbrandt het gemakkelijkst)

Belangrijke regel: Apparatuur met een IIC-classificatie kan met elk gas worden gebruikt. Apparatuur met een IIA-classificatie kan alleen met IIA-gassen worden gebruikt. Zorg ervoor dat de gasgroep altijd overeenkomt met of hoger is dan die van uw omgeving.

→ Gasgroepen in detail uitgelegd

Temperatuurklassen: hoe heet kan het worden?

Elk brandbaar gas heeft een zelfontbrandingstemperatuur: de temperatuur waarbij het zonder vonk vlam vat. Apparatuur mag nooit warmer worden dan deze temperatuur.

T-klasse Maximale oppervlaktetemperatuur
T1450 °C
T2300 °C
T3200 °C
T4135 °C
T5100 °C
T685 °C

Hoger T-getal = lagere temperatuur = veiliger voor meer gassen. T6-apparatuur is het meest restrictief (blijft het koelst) en werkt met bijna alle gassen.

→ Temperatuurklassen uitgelegd

ATEX vs IECEx: wat is het verschil?

Er bestaan twee certificeringssystemen:

  • ATEX — EU-wetgeving. Vereist om apparatuur in Europa te verkopen. Voorzien van een CE-markering.
  • IECEx — Internationale norm. Vrijwillig. Geaccepteerd in meer dan 60 landen buiten de EU.

Beide certificeren volgens dezelfde technische normen (IEC 60079-serie). Het verschil is juridisch: ATEX is verplicht in Europa; IECEx is vrijwillig, maar wordt wereldwijd algemeen erkend. Veel producten hebben beide certificeringen.

→ Volledige vergelijking tussen ATEX en IECEx

Wie moet er op de hoogte zijn van ATEX?

Als u een werkgever of locatiemanager bent

U moet:

  • Gevaarlijke gebieden identificeren en deze in zones indelen
  • Een explosieveiligheidsdocument (EPD) opstellen
  • Ervoor zorgen dat in elke zone alleen apparatuur met de juiste classificatie wordt gebruikt
  • Uw werknemers opleiden
  • Apparatuur onderhouden en classificaties herzien wanneer er veranderingen optreden

Als u ingenieur of ontwerper bent

Moet u:

  • Apparatuur selecteren met de juiste categorie, gasgroep en temperatuurklasse voor elke zone
  • Installaties ontwerpen volgens IEC 60079-14 (installatienorm)
  • Zorgen voor een goede aarding, kabelwartelkeuze en scheiding van circuits

Als u een fabrikant bent

U moet:

  • Apparatuur ontwerpen die voldoet aan de essentiële gezondheids- en veiligheidseisen van Richtlijn 2014/34/EU
  • Uw apparatuur laten testen en certificeren door een aangemelde instantie (voor categorie 1 en de meeste categorie 2)
  • De CE-markering aanbrengen en technische documentatie verstrekken

Als u elektricien of technicus bent

U moet:

  • Ex-apparatuur correct installeren (koppelspecificaties, kabelwartels, circuitdocumentatie)
  • Ex-apparatuur inspecteren volgens IEC 60079-17 (inspectienorm)
  • Ex-apparatuur nooit zonder toestemming wijzigen
  • De markeringen op de apparatuur waarmee u werkt begrijpen

Veelgestelde vragen van beginners

Is ATEX alleen voor elektrische apparatuur?

Nee. ATEX heeft betrekking op elektrische en niet-elektrische apparatuur. Mechanische onderdelen zoals pompen, ventilatoren, transportsystemen en handgereedschap kunnen ook ontstekingsbronnen genereren (wrijving, hete oppervlakken, mechanische vonken) en hebben een ATEX-certificering nodig als ze in geclassificeerde gebieden worden gebruikt.

Is ATEX ook buiten Europa van toepassing?

De ATEX-richtlijnen zijn EU-wetgeving en zijn dus rechtstreeks van toepassing in EU-/EER-landen. Andere landen hebben hun eigen regelgeving (NEC in de VS, AS/NZS in Australië, enz.), maar veel daarvan verwijzen naar dezelfde IEC 60079-normen. IECEx is het internationale equivalent.

Wat gebeurt er als ik de verkeerde apparatuur gebruik?

Het gebruik van niet-gecertificeerde apparatuur in een geclassificeerde zone is een overtreding van de wet. Belangrijker nog is dat dit een reëel explosiegevaar oplevert. Apparatuur die niet geschikt is voor de zone kan hete oppervlakken, vonkende contacten of onvoldoende integriteit van de behuizing hebben. In geval van een incident ligt de aansprakelijkheid bij de werkgever en mogelijk bij de installateur.

Mag ik ATEX-apparatuur aanpassen?

Nee. Elke wijziging (gaten boren, kabelinvoeren toevoegen, onderdelen vervangen, lassen, brandwerende verbindingen schilderen) maakt de certificering ongeldig. Wijzigingen moeten worden uitgevoerd door de oorspronkelijke fabrikant of een gecertificeerde reparatiefaciliteit.

Hoe begin ik met ATEX-conformiteit?

  1. Identificeer alle brandbare stoffen in uw faciliteit
  2. Bepaal waar explosieve atmosferen kunnen ontstaan
  3. Classificeer die gebieden in zones (overweeg een specialist in te huren)
  4. Controleer alle bestaande apparatuur aan de hand van de zone-eisen
  5. Vervang of upgrade apparatuur die niet aan de eisen voldoet
  6. Stel uw explosiebeveiligingsdocument op
  7. Train uw team

Verklarende woordenlijst

Term Betekenis
ATEXATmosphères EXplosibles — EU-kader voor explosiebeveiliging
IECExInternationaal certificeringssysteem voor Ex-apparatuur
ExVoorvoegsel voor explosieveilige apparatuur
ZoneGeclassificeerd gebied op basis van de frequentie van explosieve atmosferen
CategorieVeiligheidsclassificatie van apparatuur (1 = hoogste, 3 = laagste)
EPLBeschermingsniveau van apparatuur (Ga/Gb/Gc voor gas, Da/Db/Dc voor stof)
GasgroepIIA/IIB/IIC — classificeert gassen op basis van ontvlambaarheid
T-klasseTemperatuurklasse (T1–T6) — maximale oppervlaktetemperatuur van apparatuur
Aangemelde instantieOrganisatie die bevoegd is om ATEX-apparatuur te testen en te certificeren
CE-markeringMarkering die aangeeft dat het product voldoet aan de EU-normen (vereist voor de EU-markt)
EPDExplosiebeveiligingsdocument (documentatie over veiligheid op de werkplek)
LELOnderste explosiegrens — minimale gasconcentratie voor explosie
AITAuto-ontbrandingstemperatuur — temperatuur waarbij gas zelf ontbrandt
MESGMaximum Experimental Safe Gap — bepaalt de classificatie van gasgroepen
IP-classificatieIngress Protection — stof- en waterbestendigheid van behuizingen

Waar moet u nu heen?

Nu u de basisbegrippen begrijpt, kunt u zich verdiepen in de onderwerpen die voor uw functie het belangrijkst zijn:

Inhoudsopgave
Samengesteld op basis van de IEC 60079-serie, ATEX 2014/34/EU en operationele documenten van IECEx. Deze referentiegids vervangt geen officiële normen of gecertificeerde locatiebeoordelingen. Raadpleeg altijd de toepasselijke norm en een gekwalificeerde Ex-ingenieur voor uw specifieke toepassing.

Bronnen en referenties

  1. ATEX-richtlijnen - Wikipedia
  2. Branddriehoek - Wikipedia
  3. IECEx-systeem - IECEx
  4. ATEX-richtlijn 2014/34/EU - EUR-Lex